ხელშეკრულებების უმეტესობა ხელმოწერის მომენტში სრულიად უწყინარი ჩანს. პრობლემა მაშინ ჩნდება, როცა რაღაც არ მიდის ისე, როგორც დაგეგმილი იყო: ვადა ირღვევა, გადახდა გვიანდება, მხარეები ერთსა და იმავე პუნქტს სხვადასხვანაირად კითხულობენ. სწორედ ამ მომენტისთვის იწერება ხელშეკრულება და სწორედ მაშინ ჩანს, რამდენად კარგად იყო ის შედგენილი.
1. ვინ არის მხარე
შეამოწმეთ, რომ ხელშეკრულებაში მითითებული პირი ზუსტად ემთხვევა იმ კომპანიას ან ადამიანს, ვისთანაც რეალურად მუშაობთ: სახელწოდება, საიდენტიფიკაციო ნომერი, ხელმომწერის უფლებამოსილება. არასწორი მხარე ნიშნავს, რომ დავის შემთხვევაში მოთხოვნის წაყენება შეიძლება ვერავის წარუდგინოთ.
2. რა არის ზუსტად შეთანხმებული
საგანი, მოცულობა, ხარისხი და ვადები ისე უნდა იყოს აღწერილი, რომ გარეშე ადამიანმაც ერთნაირად გაიგოს. „გონივრულ ვადაში“, „შესაბამისი ხარისხით“ და მსგავსი ფორმულირებები კონფლიქტის დროს თითოეულ მხარეს თავის სასარგებლოდ ესმის.
3. რა ხდება, თუ რამე არ გამოვა
პასუხისმგებლობის, პირგასამტეხლოსა და ხელშეკრულების შეწყვეტის პუნქტები ყველაზე ნაკლებად იკითხება და ყველაზე მეტად სჭირდება. ნახეთ, ვინ რას კარგავს დარღვევის შემთხვევაში და რამდენად თანაბარია ეს ორივე მხარისთვის.
4. რომელი სამართალი და რომელი სასამართლო
უცხოელ პარტნიორთან ურთიერთობისას გამოსაყენებელი სამართლისა და დავის განხილვის ადგილის პუნქტი განსაზღვრავს, რეალურად შეძლებთ თუ არა თქვენი უფლებების დაცვას. სხვა ქვეყნის სასამართლო ან არბიტრაჟი ზოგჯერ თავად მოთხოვნაზე მეტი ჯდება.
5. რა არ წერია
ხშირად ყველაზე მნიშვნელოვანი ის არის, რაც ხელშეკრულებაში საერთოდ არ არის: კონფიდენციალურობა, ინტელექტუალური საკუთრება, ვადის გაგრძელების წესი, ცვლილებების შეტანის ფორმა. ზეპირი შეთანხმება, რომელიც ტექსტში არ აისახა, პრაქტიკულად არ არსებობს.
ერთი საათი ხელმოწერამდე თითქმის ყოველთვის უფრო იაფია, ვიდრე ერთი თვე ხელმოწერის შემდეგ.
თუ ხელშეკრულება თქვენთვის მნიშვნელოვან თანხას ან ხანგრძლივ თანამშრომლობას ეხება, მისი წაკითხვა იურისტთან ერთად ფორმალობა კი არა, ყველაზე იაფი დაზღვევაა. დაგვიკავშირდით, თუ გსურთ, რომ ხელმოწერამდე დოკუმენტი ერთად გადავხედოთ.